Бастау бұлағында: алғашқы жылдар естеліктері

Мектебіміздің әрбір бұрышы ол өз үйіне айналған адамдар туралы естелікті сақтайды. Алғашқы жылдар қандай болды және мектептің бастауында тұрғандар не сезінді?
Жаңа бес қабатты ғимараттағы сабақтар 1957 жылдың 14 қаңтарында басталды. Мектептің алғашқы директоры Алексей Константинович Новокшанов былай деп еске алды:
«1956 жылдың жазында мен №3 орта мектептің директоры болып тағайындалдым. Мектеп әлі салынып жатқан еді, бес қабатты әдемі ғимарат бірден көзге түсетін, ол кезде Павлодарда мұндай мектеп болған жоқ… Оқушыларға мектеп ұнады, оқушылар ұжымы тез өсіп, нығайды. Мектеп ашылған алғашқы жылдардан бастап оқушылар спортта, оқуда, көркемөнерпаздар байқауларында бірінші орындарды иелене бастады. Жақсы дәстүрлер де дамып, нығая түсті…»

Балалар жаңа ғимаратқа ерекше қамқорлықпен әрі сүйіспеншілікпен қарады. Ирина Геннадьевна Колесникованың естеліктерінен:
«Бұрқасын қарға көмілген кішкентай үйлерден келген балалар әлі бояу иісі шығып тұрған мектептің астына толқумен әрі мақтанышпен кіретін. Осы сұлулықты сақтау үшін балалар қабырғаларға 0,5 метрден жақын жақындамауға шешім қабылдады, дорбада алып келетін ауыстыратын аяқ киімдерін киетін. Мектеп және сынып бойынша кезекшілер өз міндеттерін ынтамен атқарды. Мектепке қандай да бір жақсылық жасауға деген ұмтылыс балалардың өз қажеттілігіне айналды. Қалада алғаш рет оқушылар мектепте өзіне-өзі қызмет көрсетуді, ғимаратты өз күштерімен жөндеуді енгізді».

Мектеп әрдайым уақытпен бірге адымдап, білім берудің жоғары стандарттарын белгілеп отырды. 1967 жылы тарихымыздың жаңа жарқын беті ашылды. Бұл туралы Иван Андреевич Диктің естеліктерінде айтылады:
«Минпрос бұйрығымен Павлодар мектептерінің бірінде математикалық бағыттағы 9–10 сыныптарды ашу ұйғарылды. Таңдау біздің мектепке түсті. Мектеп директоры Алексей Иванович Брудзь бұл істі физика мұғалімі Марат Баймұхамбетович Исламғазиевке және маған тапсырды. Қалада хабарландыру берілді. Мұндай жағдайларда жиі болатындай, жастар бірден жаңа, қиын, беймәлім іске үн қосты. Қаланың барлық түкпірінен оқушылар жиналды. Оқудың алғашқы айлары-ақ мұндай оқушылармен жұмыс істеу өте қызықты екенін, олардың тек жақсы оқып қана қоймай, мектептің қоғамдық өміріне де белсене қатысатынын, демалатынын, спортпен айналысатынын көрсетті».
Мектептің басты байлығы әрдайым оның атмосферасы — өзара көмек, шығармашылық және жауапкершілік атмосферасы болып қала берді. Мектеп ашылған кезінен бастап (1957 жылдан) жұмыс істеген Юлия Васильевна Егорова былай деп бөлісті:
«Ол жылдардағы мектепте іскерлік жұмыс жағдайы орнаған еді. Бірде-бір оқушыны мектептен шығару жағдайы болған жоқ. Үлгермей жатқандарға барлық жағынан көмек көрсетілетін. Мектепте дәл сондай тату, күшті көркемөнерпаздар ұжымы болды. Бүкіл мектептің қала сыртына шығуы және жыл сайын мектептің туған күнін атап өту мектеп ұжымының керемет дәстүрлеріне айналды».
Оның сөзін Евгения Михайловна Бучинская да растайды:
«Ол жылдардағы балалар мектептегі көркемөнерпаздыққа деген сүйіспеншілігімен есімде қалды, оларда ешқашан “қолымнан келмейді” немесе “уақытым жоқ” деген сөз болмайтын, олар әрдайым тәртіпті болатын».
70 жыл — бұл жай ғана сан емес. Бұл — мыңдаған тағдыр, мұғалімдік даналық, балалық армандар мен ортақ жеңістер. Біз ардагерлеріміз қалаған дәстүрлерді ұқыпты сақтап, сүйікті гимназиямыздың табыс шежіресін мақтанышпен жазуды жалғастырамыз!


